در مجمع گويد : در دينشان متفرق شدند و آن را كتابها قرار دادند و بنا بر قرائت ابن عامر كه زبرا بر وزن ( صرد ) خوانده است معنى آن جماعات است يعنى « تفرّقوا احزابا » نصب زبرا براى حال است . زبور : از قرآن مجيد بدست ميايد كه آن نام كتاب داود است * ( « وَلَقَدْ كَتَبْنا فِي الزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّكْرِ أَنَّ الأَرْضَ يَرِثُها عِبادِيَ الصَّالِحُونَ » ) * انبياء : 105 . * ( « وَآتَيْنا داوُدَ زَبُوراً » ) * نساء : 163 - اسراء : 55 . بقرينهء دو آيهء بعد مىشود گفت كه مراد از زبور در آيهء اول كتاب داود و الف و لام آن براى عهد است . در ميان كتب تورات فعلى كتابى بنام مزامير يا زبور داود موجود است كه جمعا صد و پنجاه مزمور است و يهود آن را بداود نسبت ميدهند . ولى ملاحظه مضامين آن نشان ميدهد كه همه اش از حضرت داود نيست . چنان كه محققين گفته‌اند مثلا نويسندهء قاموس كتاب مقدس تحت كلمهء « مزامير » ميگويد : كتاب مزامير به پنج قسمت منقسم و در آخر هر قسمتى لفظ آمين مكرّر گشته و اغلب بر آنند كه اين لفظ را جمع كنندگان كتاب در آخر هر كتاب افزوده‌اند . . . خلاصه كتاب اول داراى 41 مزمور است كه 37 از آنها منسوب بداود و چهار تا كه اوّل و دوّم و دهم و سى سوم باشد . بمؤلفان نامعلوم منسوب است . همچنين است سخن اين مؤلف دربارهء قسمتهاى ديگر زبور . دانشمند محترم آقاى صدر بلاغى نيز در فرهنگ قصص قرآن در اين باره بيانى عالى دارد . قرآن مجيد دربارهء زبور بيشتر از آنچه نقل شد مطلبى نگفته است لذا مطلب را در اين موضوع بسط نميدهيم . زبن : دفع « زبنه زبنا : دفعه و صدمه » ( اقرب ) * ( « فَلْيَدْعُ نادِيَه . سَنَدْعُ الزَّبانِيَةَ » ) * علق : 18 مراد از زبانيه مأموران آتش جهنم است و شايد از اين جهت زبانيه گفته شده كه انسانها را به آتش دفع و پر تاب ميكنند واحد زبانيه به نظر ابى